@ph: Ein Cześkowa gespgodg tres bien en fenetrong spiser eimn brot og et epple gesagtoin mit bewohnerin ;) Odpowiedz

@LITE: Klasyk pod względem znaczenia dla historii kina sci-fi – zdecydowanie. Natomiast dla mnie „klasyk” nie oznacza automatycznie, że film dobrze zniósł próbę czasu. Największym problemem nie są nawet zestarzałe efekty, tylko bardzo chaotyczny world-building Gridu, niejasne zasady funkcjonowania programów, słabo wykorzystany MCP i absurdalnie szybko rosnące możliwości Flynna. Po „Dziedzictwie” i „Aresie” szczególnie mocno widać, jak wiele pomysłów z oryginału trzeba było później uporządkować i rozwinąć. Dlatego doceniam „Trona” jako film przełomowy, ale jako samą historię oglądało mi się go dziś bardzo ciężko. Odpowiedz

@krasnodebskibenon290466: Napisz jeszcze raz, tym razem po polsku Odpowiedz

@agnieszkav: Ok, vEin Cześkowa gespgodg tres bien les femmes et les garcons sont ici en fenetrong spiser eimn brot og et epple gesagtoin mit bewohnerin ;) Odpowiedz

@anonim165: To z Tron Legacy czeka cię rozczarowanie. Odpowiedz

@anonim165: Z „Łowcą androidów” akurat trudno mi go stawiać w jednym rzędzie, poza tym, że oba filmy są kultowymi produkcjami sci-fi z 1982 roku i oba miały ogromne znaczenie dla wizualnego rozwoju gatunku.

Dla mnie różnica polega na tym, że „Łowca androidów” ma pod efektowną oprawą coś, co nadal bardzo dobrze działa: spójny świat, atmosferę, wyraziste postacie oraz pytania o człowieczeństwo, pamięć, śmierć i tożsamość. Można dyskutować o tempie czy nawet o poszczególnych wersjach filmu, ale jego podstawowa konstrukcja nie rozpada się po zadaniu kilku pytań o zasady świata.

W „Tronie” mam dokładnie odwrotne odczucie. Doceniam go jako technologiczny przełom, ale kiedy odłożę na bok znaczenie historyczne, zostaje mi bardzo chaotyczny Grid bez porządnego world-buildingu, niejasne zasady działania programów, niespójna kolorystyka frakcji, Flynn zdobywający kolejne moce wtedy, kiedy potrzebuje ich scenariusz, oraz MCP, który ma być cyfrowym bogiem zagrażającym najważniejszym systemom świata, a większość roboty wykonuje za niego Sark.

Dlatego „Łowca androidów” jest dla mnie przykładem filmu, który był przełomowy wizualnie, ale miał też wystarczająco mocny fundament, żeby przetrwać próbę czasu. „Tron” jest raczej fascynującym eksperymentem, którego najlepsze pomysły dopiero „Legacy” z 2010 roku zamieniło w świat, który naprawdę chciałem poznawać.

A „Legacy” akurat znam i właśnie dlatego wróciłem do oryginału. Chciałem zobaczyć, od czego to wszystko się zaczęło – i paradoksalnie jeszcze bardziej doceniłem, ile sequel poprawił. Odpowiedz

@rusek1010: Cześkowa gezegd Graag gedaan ;) Odpowiedz