Żywot Mateusza (1967)

Żywot Mateusza polski film poetycki z 1967 roku w reżyserii Witolda Leszczyńskiego, zrealizowany na podstawie powieści Ptaki Tarjeia Vesaasa z 1957 roku. Film ukazuje losy żyjącego na prowincji poczciwca Mateusza (Franciszek Pieczka), który nie może odnaleźć się w lokalnej społeczności i spędza czas na kontemplacji przyrody. Fotosy z filmu zilustrowały norweskie wznowienie powieści Vesaasa.

Żywot Mateusza został entuzjastycznie przyjęty przez krytyków. Film Leszczyńskiego był nagradzany na zagranicznych festiwalach filmowych (w Chicago, Valladolid, Kolombo, Adelaide-Auckland oraz na MFF dla Młodzieży w Cannes), otrzymał również nagrodę im. Andrzeja Munka, a także Złotą Kaczkę w plebiscycie czasopisma Film.
Opis fabuły

Mateusz mieszka z siostrą Olgą nad brzegiem jeziora. Czterdziestoletni mężczyzna o poczciwym usposobieniu, którego sąsiedzi uznają za półgłówka, całkowicie polega na pomocy Olgi ani nie potrafi się odnaleźć w lokalnej społeczności, ani nie pracuje. Jedynym jego partnerem jest przyroda, z którą potrafi nawiązać duchowy kontakt. Jednak obcy burzą spokój Mateusza młody drwal Jan nawiązuje romans z Olgą, wcześniej myśliwy zabija wielkiego ptaka, a piorun niszczy jego ulubione drzewo. Osamotniony i świadomy własnej bezradności Mateusz popełnia samobójstwo, wypływając dziurawą łodzią na środek jeziora.
Obsada

Franciszek Pieczka Mateusz
Anna Milewska Olga
Wirgiliusz Gryń Jan
Aleksander Fogiel gospodarz
Hanna Skarżanka gospodyni
Małgorzata Braunek Anna
Maria Janiec Ewa
Elżbieta Nowacka dziewczyna
Kazimierz Borowiec chłopak
Aleksander Iwaniec myśliwy
Joanna Szczerbic
Witold Leszczyński zagraniczny turysta w samochodzie
Zdzisław Maklakiewicz głos młynarza[2]